Αγαπάτε Αλλήλους...

Περί αγάπης ο λόγος...

Θεωρώ πως το μεγαλύτερο δώρο στην ανθρωπότητα, η μεγαλύτερη θρησκεία, το μεγαλύτερο συναίσθημα, η πιο ισχυρή δύναμη του κόσμου είναι η ΑΓΑΠΗ.

Η αγάπη που πηγάζει από την ψυχή μας, που είναι αληθινή και ανιδιοτελής.
Η αγάπη για την οποία μας μιλάνε όλες οι θρησκείες, για την οποία θυσιάστηκε ο Χριστός.
Η αγάπη δεν είναι προϊόν προς διαπραγμάτευση και εμπορία. Δεν μπορεί να είναι αλισβερίσι, "τόσο σου δίνω τόσο θέλω", Δεν μπορεί να είναι ποσοτικά μετρήσιμη, "σ άγαπω πολυ, λίγο, λιγότερο".

Το "Σ'αγαπώ" στις μέρες ή δεν λέγεται καθόλου -γιατί φοβόμαστε να το εκφράσουμε- ή το λέμε χωρίς ουσία, που έχει χάσει το νόημα του.

Μια απλή σκέψη με οδηγεί σε έναν κόσμο ιδανικό... σε έναν κόσμο που στις καρδιές όλων μας θα έχει ριζώσει η αγάπη. Ονειροπόλος; μάλλον ναι....
Αλλά ας σκεφτούμε πόσο διαφορετική θα ήταν η πορεία της ανθρωπότητας αν πραγματικά αγαπούσαμε όλοι μας τον συνάνθρωπο μας, τη φύση, την ίδια της ζωή.
Μια ζωή χωρίς πολέμους, χωρίς σύνορα, χωρίς θρησκείες, χωρίς διακρίσεις, χωρίς περιβαλλοντική καταστροφή.

Το ξέρω πως θα χαλούσε τα σχέδια πολλών όλο αυτό που περιγράφω αλλά θεωρώ την αγάπη τον πιο σημαντικό σύμμαχο των λαών και των ανθρώπων στους αγώνες για δικαιοσύνη, για μια καλύτερη και ποιοτική ζωή.

Εύχομαι απο καρδιάς η αγάπη να είναι οδηγός όλων μας.
ας αγαπήσουμε αλλήλους...

(η ανάρτηση αυτή δημιουργήθηκε με αφορμή τη θετική ανατροφοδήτηση του διαδραστικού ιστολογίου του φίλου και συνταξιδιώτη brainwaves http://letusbrainstorm.blogspot.com/2008/09/blog-post_25.html )

Να Χαμογελάς...

Δεν μπορώ τους ανθρώπους που μιζεριάζουν και δεν χαμογελούν.

Ξυπνάμε το πρωί...Ας δοκιμάσουμε μια μέρα, αντί να βρίσουμε και να ξαναπέσουμε στην παγίδα της κας Ρουτίνας, ας κάνουμε μια θετική σκέψη, ας χαμογελάσουμε κοιτώντας τον ήλιο, ή έστω τα σύννεφα, στον ουρανό.

Ας μοιράσουμε καλήμερες στο δρόμο κι ας πάρουμε ως απάντηση ακόμη και την σιωπή των άλλων.
Μια, Δυο, Τρεις θα πούνε κι αυτοί καλημέρα.

Πόσο διαφορετικός θα ήταν ο κόσμος μας αν προσπαθούσαμε όλοι να βλέπουμε τη ζωή με αισιοδοξία.

Δεν μ'αρέσει να γράφω απλώς για να προσθέσω ακόμη μία ανάρτηση.

Δεν θα ήθελα να γίνω γραφικός κάποια μέρα κι ακόμη χειρότερα να μην έχω τίποτα να πω.

Σκέψεις αποτυπώνω, οτιδήποτε με θυμώσει, με συγκινήσει, με χαροποιήσει.

Με στεναχώρησε η μιζέρια του δημοσίου υπαλλήλου στην υπηρεσία που επισκέφθηκα σήμερα το πρωί.

Μα μια καλήμερα και λίγη ευγένεια ποιον μπορεί να βλάψει;

Ένοιωσα την ανάγκη να μοιράστω με όσους τύχει να διαβάσουν αυτές τις αράδες ένα χαμόγελο, μια σκέψη θετική.

Σε μια ζωή που μας έχουν επιβάλει τη μαυρίλα ως το σύνηθες, που απομακρυνθήκαμε απο τους ανθρώπους, που γίναμε παρτάκηδες στο κυνήγι του χρήματος και της "προσωπικής ευτυχίας", έχουμε ανάγκη από χρώμα, από οξυγόνο, από ανθρωπιά, από χαμόγελα.


συγχωρέστε με αν υπερβάλω....

ευτυχώς δεν καταπάτησα τον χώρο κάποιου άλλου.


Χαμόγελα παντού.
(το σύνθημα μου για τον χειμώνα που έρχεται.)


ας προσπάθησουμε να προσθέσουμε χρώμα στη ζωή μας.


ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τον κόσμο μας καλύτερο.


ας ξεκινήσουμε από τα παιδιά, ας καταφέρουμε να κάνουμε τα παιδιά να χαμογελούν και να μεταδίδουν την χαρά στους γύρω τους.