Με την δύναμη της Ελλάδας....

Τετάρτη 15 Απριλίου 2009

Απών...

γύρω στις δυο εβδομάδες πριν.
Έχω έτοιμο το βιδεάκι και ετοιμάζομαι να το ανεβάσω.
"τελευταία ανάρτηση πριν το Πάσχα και μετά έχει ο Θεός", σκέφτομαι.
μα έλα που δεν είχε ο κος Λάπτοπς...
ένα πουφ, μαύρη οθόνη και ακύρωση σχεδίων.
στην επανεκκίνηση του, αντικρύζω αυτήν την οθόνη...




η επίσκεψη στον ντοκτορΠιΣι ήταν αποκαρδιωτική.
με πρόβλημα στην μαδερμπορντ και εκτίμηση πιθανής "ίασης" στα τουλάχιστον 300€ η λύση της αγοράς νέου φάνταζε η πλέον ρεαλιστική και συμφέρουσα.
το απουσιολόγιο έγραψε αρκετές ημέρες απουσιών... φτάσαμε στο όριο των μεταξεταστέων.
και ιδού ο απών επέστρεψε Μεγάλη Τετάρτη, ξημερώματα Μεγάλης Πέμπτης να ολοκληρώσει αυτό που πριν αρκετές μέρες έμεινε στη μέση.

προσπάθησα να συνδέσω εικόνες και λόγια δανεισμένα από εσάς με δικά μου και να τα ντύσω με δυο μουσικές επιλογές, μια καινούργια και μια παλιά, που αγαπώ ιδιαίτερα.

ελπίζω το αποτέλεσμα να σας αρέσει. άλλωστε σε εσάς είναι αφιερωμένο.




Με τις καλύτερες ευχές για καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση σε όλους.
Ανάσταση στις ζωές μας, στην ψυχή μας, στην καθημερινότητά μας.
Ανάσταση Αγάπης.
με χαμόγελο, αισοδοξία και διάθεση Άνοιξης ας ζήσουμε τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδες που απέμειναν, με περισυλλογή, κατάνυξη και ηρεμία, προσμένοντας το μήνυμα της Αναστάσεως, που αν και κάθε χρόνο ίδιο, το χρειαζόμαστε όσο ποτέ άλλοτε, συνέχεια οδηγό μας, στήριγμά μας, στάση ζωής μας.

εμείς αργά ή γρήγορα θα τα ξαναπούμε.
ως τότε να είστε όλοι καλά :) να περάσετε όμορφα.

Δευτέρα 23 Μαρτίου 2009

Επέτειος...

Σήμερα ξεκινάει ένα 3ήμερο επετειακών εκδηλώσεων...
σε εθνικό επίπεδο, σε προσωπικό, σε μπλογκοσφαιρικό, σε εορταστικό αγαπημένων ανθρώπων.





ήταν 2 χρόνια πριν που σας Καλωσόριζα.



Είναι και σήμερα μια όμορφη μέρα.
που με βρίσκει χαρούμενο, χαμογελαστό και γεμάτο ως άνθρωπο.
αλλαγμένο από τότε.
πιο ώριμο.
πιο έμπειρο.
φορτωμένο με την γνώση της αλληλεπίδρασης, της συνάντησης, των ήχων, των λέξεων, των σκέψεων.
Να χαμογελάει το μέσα μας, και να ζούμε κάθε στίγμη του έξω.



δεν είμαι πλέον συχνός επισκέπτης στις στάσεις μου στην σφαίρα των ιστολογίων.
μα από όλους σας έχω κάτι κερδίσει που το κουβαλώ μαζί μου και θα το κουβαλώ.
το τραγούδι που πάίζει δίπλα είναι αφιερωμένο σε όλους σας.
μαζί με ένα ευχαριστώ για τις στιγμές που μοιραστήκαμε, είτε γνωρίζοντάς το, είτε όχι. Για τα χαμόγελα, τα δάκρυα, τη χαρά, την μελαγχολία.
Να είμαστε όλοι καλά.


Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουν.


Στην Υγειά μας!




Χρόνια Πολλά σε όσους γιορτάζουμε.



Ζω...

Ζω...
Θεσσαλονίκη (photo by Tovene592)