μεγαλώνΟντας

10 χρόνια πριν, τέτοια μέρα, πέφτει στα χέρια μου ένα βιβλίο, ξεχασμένο στη βιβλιοθήκη του δωματίου.
διαβάζω στις πρώτες σελίδες...
"21-12-90
Πολλές ευχές για τον καινουριο χρόνο και για όλους τους άλλους που θα έρθουν.
Με πολλή αγάπη
Χαϊδω"

ταξίδι συνολικά 18 χρόνια πριν. (πως περνούν έτσι...)
αποχαιρετούσαμε στην τετάρτη δημοτικού το σωτήριο έτος 1990.
η αφιέρωση της δασκάλας έμεινε να μου θυμίζει τα χρόνια της αθωότητας που πέρασαν ανεπιστρεπτί.
στα χρόνια που πήραμε βασικές γνώσεις, μα πάνω από όλα αρχίσαμε να γινόμαστε άνθρωποι, να αισθανόμαστε διαφορετικά, να αγαπάμε, να ονειρευόμαστε.
Χάιδω, όπου κι αν βρίσκεσαι, ένα μεγάλο ευχαριστώ ανήκει και σε σένα.
το βίβλιο έγραφε απ'έξω "ο μικρός Πρίγκιπας"

18 χρόνια μετά έχουν αλλάξει πολλά...
έξω μου, μέσα μου, παντού γύρω μου.
προσπαθώ να μετρήσω που είναι τα περισσότερα.
δύσκολη η απάντηση.
ίσως να μην θέλω και πραγματικά να την βρω.

ταξίδεψα και σήμερα με τον ξανθούλη πιτσιρίκο στην έρημο... στα στέρια... σε όσα οι μεγάλοι δεν μπορούν να καταλάβουν.
λέμε τώρα να πετάξουμε για το φωτεινό αστέρι που πριν μας οδηγούσε κάπου προς τα δυτικά.


καλές γιορτές σε όλους κι από εμένα.
εύχομαι αυτές τις μέρες να καταφέρουμε να γίνουμε όλοι παιδιά.
κι όσοι νοιώθουν ήδη να το διατήρησουν όσο περισσότερο μπορούν.

χαμογελαστές ευχές και γεμάτες αισιοδοξία για ενα 2009 με 9002 λιγότερα προβλήματα και 2009 εις στο τετραγωνο περισσότερα χαμόγελα.