Με την δύναμη της Ελλάδας....

Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007

Είναι όμορφα.....

.....Να λες καλό μήνα με χαμόγελο και Αισιοδοξία.

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Αργία ή Απεργία;

Όπως κ αν το βλέπει ο καθέμας μας είναι μια ευκαιρία για να συναντήσουμε φίλους, να εκδράμουμε στην πλούσια ελληνική φύση, να φάμε και να πιούμε.
Όχι οτι οι Έλληνες δυσκολευόμαστε ιδιαίτερα να "στήσουμε" κάποιο γλέντι...το κάνουμε και χωρίς ιδιαίτερο λόγο...
Αφορμές βρίσκουμε!

Καλά να περάσουμε!

Σάββατο, 14 Απριλίου 2007

Είναι Όμορφα....

Να ξυπνάς το πρωί και....
να κοιτάς τον ήλιο.... στο χαμόγελο ενός ανθρώπου,
να κολυμπάς στον βυθό... των ματυών του,
να ταξιδεύεις στα όνειρα... που κάνατε μαζί.... ή και μόνος σου....
να πετάς ψηλά.... Μαζί του...

"Οτι αγαπώ....
είναι η ζωή που 'χουμε ζήσει μαζί
κ ας μην θυμάσαι τώρα τίποτα εσύ
δεν θα ξεχάσω εγώ.

Οτι ζητώ....
είναι κρυμμένο σ'οτι πήρες μαζί
μα όσα παράτησες κοντά μου εσύ
δεν θα πειράξω εγώ.

Και θα μαι εδώ,
με ένα παράπονο που πάει μακρυά,
και κουβαλάει τη δική μου σκιά
μες στο δικό σου βυθό...

και θα μαι εδώ,
γεμάτος όνειρα, γεμάτος φιλιά,
να περιμένω μια δική σου αγγαλιά,
για λίγο να αναστηθώ,

μες στο δικό σου βυθό.

Οτι μισώ....
είναι οτι αφήσαμε στη μέση μαζί
αυτά που έσβησες απότομα εσύ
και τα προσέχω εγω

Οτι κοιτώ....
θυμίζει όσα έχουμε κάνει μαζί,
και άλλα τόσα που θα κάνεις εσύ
χωρίς να μάθω εγώ....... "

Θάνος Παπανικολάου
'Σαν μια σκιά'

Κυριακή, 8 Απριλίου 2007

Τι σημαίνει Όμορφη μέρα...;

Τα συστατικά μιας όμορφης μέρας... είναι τα πιο απλά πράγματα που μπορεί κάποιος να σκεφτεί.
Ήλιος ...ή βροχή.
Βουνό ....ή θάλασσα.
Πόλη ....ή χωριό.
Καφεδάκι ...ή ποτάκι.
Καλή παρέα .... (ή παρέα την μοναξια?)

Ώρα 16:49.
Η ζέστη αισθητή.
Οι δρόμοι της πόλης άδειοι.
Απογευματινό καφεδάκι στην πλατεία Αριστοτέλους.
Με παρέα έναν καλό φίλο.
Λίγος κόσμος περπατάει στους πεζοδρόμους, μετά το μεσημεριανό τραπέζι.
Να φιλοσοφείς... και να συζητάς για την "επικινδυνότητα" των περιστεριών που πετάνε από πάνω σου.

Ώρα 20:14.
Ο ήλιος χάνεται πίσω από τα βουνά.
Η παρέα έχει μεγαλώσει...
Σχεδόν όλη η πόλη έχει βγει στους δρόμους.
Τα τραπεζάκια γύρω είναι γεμάτα από κόσμο.
Πίνεις ήδη το δεύτερο κρασάκι.
Τίποτα δεν σε νοιάζει... Κι ας αλλάζουν όλα γύρω σου.


Η ζωή είναι απλή για να είναι θλιβερή.
Ας την κάνουμε Χαρούμενη!

Δευτέρα, 2 Απριλίου 2007

Θύματα Ειρήνης....

'Θύματα Ειρήνης, σε μια εποχή που τα χουμε όλα και δεν έχουμε τίποτα.
Ματαιοδοξία και απαισιοδοξία για τις μέρες που έρχονται,ψάχνεις να βρεις την λύση και πέφτεις σε αδιέξοδο.

Πατάς το γκάζι και φεύγεις.

Φεύγεις για να ξεφύγεις από την φυλακή που σ' έχουν κλείσει, για να γλιτώσεις από τον ζυγό που περιορίζει τις ατομικές ελευθερίες σου.
Σ' έναν κόσμο που τον έχουν φτιάξει ερήμην σου, στα μέτρα τους έχεις απαιτήσεις για κάτι καλύτερο.

Πατάς το γκάζι και φεύγεις.

Φεύγεις για ταξίδι μακρινό, χωρίς γυρισμό,
Το αν πας κάπου καλύτερα δεν το ξέρει κανείς
Δεν ξέρουμε καν αν ήταν επιλογή σουή ήταν κάποιο τραγικό λάθος των άλλων.
Είναι ένας ακήρυχτος πόλεμος, εν καιρώ ειρήνης,

πόλεμος χωρίς νικητές, μόνο με αθώα θύματα.
θύματα ειρήνης που έφυγαν άδικα,που πλήρωσαν την τρέλα τους για αίσθηση ελευθερίας.

Πατάς το γκάζι και πετάς.

Ελεύθερο πούλι μεταναστεύεις για μέρη πιο ζεστά, πιο φιλόξενα,για μέρη που κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει πάει και κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει μολύνει.

Πατάς το γκάζι και φεύγεις.

Κι αφήνεις πίσω ένα δάκρυ να κυλήσει,
Ο Ουρανός σκοτείνιασε,
τα πάντα γύρω μαύρισαν.
Κι ακούς το αντίο.'


Σκοτωνόμαστε σε έναν ακύρηχτο πόλεμο.
Στον πόλεμο της ασφάλτου.
Οδηγώντας στους ελληνικούς δρόμους συμπεραίνω πως πρέπει να κάνω το σταυρό μου κάθε πρωί που φεύγω από το σπίτι και το βράδυ που γυρνώ και είμαι καλά.

Ως πότε......

Ζω...

Ζω...
Θεσσαλονίκη (photo by Tovene592)